ANKARA TAVŞANI KAFES BARINAK VE EKİPMANLAR

Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page

KAFES BARINAK VE EKİPMANLAR

BARINAK
TAVŞANCILIK EKİPMANLARI
TAVŞANCILIĞIN HİJYENİ

BARINAK

Tavşanlardan kaliteli ve maksimum d�zeyde verim alabilmek i�in yetiştirilme amacına (et, y�n, k�rk,vs.) uygun, mekanlarda barındırılması gerekir. Barınaklar, ekonomik şartlar g�z �n�nde tutularak iş kolaylığı sağlayacak şekilde planlanmalı; tavşanları r�zgar, yağmur, soğuk ve sıcaktan korumalı, iyi bir aydınlatma ve havalandırma sağlamalıdır.

Barınakta Sağlanacak Şartlar:

a- Alan: Barınak alanı, �alışma yeri ve koridor hari� hayvan başına 0,8–1,0 m² hesaplanmalıdır. Kurulacak tavşanlığın taban alanı tavşancılıkta kullanılacak kafeslerin ka� katlı olduğuna g�re değişir. Taban alanı; tek katlı kafesler kullanıldığında 2-2,5 m²/ tavşan, 2 katlı kafesler kullanıldığında 1,5-1,75 m²/tavşan, 3 katlı kafesler kullanıldığında ise 0.75-1 m²/ tavşan olarak hesaplanmalıdır.

b- Sıcaklık: Tavşanlar sıcak kanlı canlılardır. Barınakların uygun sıcaklığı 10-20�C arası, ortalama 14�C olmalıdır. Normal şartlarda 5-30�C arasında yaşayabilmektedir. D�ş�k sıcaklıklarda (10�C’nin altında) tavşanlar kulaklarını diker ve kulak u�ları soğuk olur. Isınmak amacı ile v�cut alanlarını k��lt�rler (b�z�l�r) ve yem t�ketimi artar. Yem t�ketiminin artmasına bağlı olarak y�n verimi de artar. Ancak birim y�n başına maliyet y�kselir. Eğer sıcaklık fazla ise tavşanlar kulaklarını sarkıtıp, v�cutlarını yayarak uzanır. B�ylece ısı kaybı kolaylaşır. Y�ksek sıcaklık (�zellikle 30�C’nin �zeri) yem t�ketiminin azalmasına, dolayısıyla y�n�n miktarı ve kalitesinin d�şmesine neden olur. Optimum sıcaklık 10-18�C, damızlık �nitelerinde ise yavrulama d�neminde 18-25�C olmalıdır. Yavrulama d�neminde k�mesin tamamını ısıtmak yerine doğum kutularını ısıtmak uygun uygundur. Bunun i�in ısıtıcı levhalar, ısıtıcı kuşak, elektrikli battaniye vb. kullanılır.

c- Havalandırma: Havalandırma ihtiyacı iklim, kafes tipi ve populasyonun yoğunluğuna bağlıdır. Tavşanların nefesleri, gaita ve idrarlarından �ıkan ahır gazları (CO₂, NH₃, H₂S, CH₄ vb.) ve fazla rutubetin zararlı etkisinden korunmak i�in havalandırmanın iyi yapılması gerekmektedir. Yetersiz havalandırma sonucu �st solunum yolları enfeksiyonlarını oluşturan ( Pasteurella ve Bordotella) bakterilere uygun koşul oluşturmaktadır. Tavşanlar ani hava değişimine �ok duyarlıdırlar. Aşırı havalandırma hayvanlarda sindirim ve solunum sistemi rahatsızlıklarına neden olur. Bu nedenle havalandırmaya dikkat edilmelidir. Havalandırma yapılırken hayvanlar hava cereyanında bırakılmamalıdır. K�mesin yeterince aydınlık ve havadar olması i�in pencereler vasistaslı ve taban alanının %5’i kadar olmalı, ayrıca �atıda havalandırma bacaları bulunmalıdır.

d- Nem: Rutubet % 60-70 civarında olmalıdır. Havanın �ok kuru ( %55’in altında) olması ve sıcak olması halinde solunum yollarında kurumaya (m�k�z salgı azalmasına) bağlı olarak solunum yolu enfeksiyonları oluşur. Ayrıca v�cut y�zeyinin kuruması y�n, deri ve k�rk�n matlaşmasına neden olur.

e- Işık: D�l verimi a�ısından dişilerin daha fazla (14-16 saat/ g�n), erkeklerin daha az (8-10 saat/g�n) ışığa ihtiya�ları vardır. Aynı k�meste farklı aydınlatma sağlanmasının g��l�ğ� nedeni ile ortalama 12 saatlik aydınlatma yeterlidir. Ayrıca dişi tavşanları daha fazla ışık alan erkek tavşanları ise daha az ışık alan yerlere konulması uygun olacaktır. Yapay ışıklandırma yapılan mekanlarda ışık yoğunluğu 5 wat/m² olması gerekmektedir. Gen� tavşanlarda daha zayıf ışık (3 wat/m²) kullanılabilir.

Başa D�n

TAVŞANCILIK EKİPMANLARI

Tavşancılık işletmelerinde olması gereken �eşitli gere�ler vardır. Bunlar; kafes, yemlik, suluk, doğum kutusu, numaralama aygıtı (tetavir pensi), traş makinası, tırnak makası, tarak, tavşan taşıma kafesi, ila� ve dezenfektan maddelerdir.

a- Kafes: Ankara tavşanı , cinsel olgunluğa (3. ay) eriştikten sonra bireysel kafeslere alınırlar. Kafesler tavşanların barınma, beslenme ve �reme gibi fizyolojik gereksinmelerini karşılayacak yapıda olması gerekir. Entansif tavşan yetiştiriciliğinde halen en �ok kullanılan kafes tipi tel �rg�l� kafeslerdir. Bu tip kafeslerde kafes tabanı tel veya ahşap ızgaralı olabilir.Tel �rg�l� ızgaraların g�z aralıkları 12-15 mm, tel kalınlığının ise en az 2 mm olması gerekir. Ahşap ızgaralar g�rgen, meşe, �am gibi sert ağa�tan 10x15 mm �aplı ve �ıta aralığı 12-15 mm olması uygundur.

�zellikle ergin tavşanların arka ayaklarında yaraların meydana gelmemesi i�in y�zeyin p�r�zs�z ve d�z, damızlık erkeklerin aşımda kolaylık sağlaması acısından yuvarlak yapılması tercih edilir. Kafesler en az bir tavşanın rahat�a gezinebileceği, fizyolojik gereksinmelerini karşılayabileceği b�y�kl�kte yapılmalıdır.

Tavşan kafesleri tek, yada yerden kazanmak i�in 2-3 katlı olarak �st �ste konulabilir. Kafeslerin dizaynında �ncelikle kolay temizlenebilir ve kullanışlı olmasına dikkat edilmelidir.

Kafeslerin ebatları ise hayvanın y�nc� veya damızlıkta kullanılmasına g�re değişir.

Tablo: Tavşan Yetiştirmede Kullanılan Kafes Boyutları.

	KAFES �L��LERİ		DOĞUM SANDIĞI �L��LERİ
	Damızlık	Y�n	DOĞUM SANDIĞI �L��LERİ
En	65-70 cm	55-60 cm	30 cm
Boy	80-85 cm	70-75 cm	45 cm
Y�kseklik	45-50 cm	40-45 cm	25 cm

b- Doğum Sandığı: Tavşan �retiminde en �nemli ekipmanlardandır. Doğum kutusunun amacı, yavru tavşanları �evreden gelebilecek olumsuz etkilerden korumak, ve hayatlarının zor ge�en ilk haftalarında yaşama oranını artırmak i�in uygun ortamı sağlamaktır.

Doğumdan 3-4 g�n �nce kafeslere konulur ve hava durumuna g�re 15-20 g�n sonra alınır. Doğumdan sonraki 10-15 g�n i�inde % 15-40 oranında yavru �l�mleri g�r�lebilmektedir. D�zenli kontrollerle yetiştirmelerde bu oran azaltılabilir. Doğum sandıklarının i�inde ilk hafta 32-35 �C, ikinci hafta 28-30�C sıcaklık olmalıdır. Bu ortam doğum sandığının altına ya da i�erisine koyulan ısıtıcı battaniye ya da levhalarla sağlanabilir.

Doğum sandığı, kemirilmesi ve aşınması m�mk�n olmayan, kolay dezenfekte edilebilen ve izolasyon sağlayan, rutubete karşı dayanıklı malzemeden yapılmalıdır. Bu ama�la tahta, kontraplak, plastik vb. malzemeler kullanılabilir.

Doğum sandığı 30x45x25 cm (en-boy-y�kseklik) �l��lerinde dikd�rtgen prizması şeklinde yapılması uygundur. Doğan yavruların kontrol�, �len yavruların alınması, temizlik vb. işlerin yapılabilmesi i�in a�ılır kapaklı olması gerekir. Yan y�zeyinin birinde annenin sandığa giriş ve �ıkışını sağlamak i�in tabandan 5-8 cm yukarıda, 12-15 cm �apında yuvarlak delik bulunmalıdır. Giriş yeri, kapağın aksi y�nde olmalıdır. B�ylelikle aniden doğum sandığına giren ananın yavruları ezmesi �nlenebilir. Sandığın tabanı idrarın akıp gitmesine izin verecek şekilde delikli olmalıdır. Anne yavrularına kendi t�ylerinden yatak yapar. Sandıkta yeterli yataklık malzemesi yoksa temiz kuru ot, tavşanların kırkımından sonra kullanılmayan y�nler ilave olarak koyulabilir. Sel�lozlu pamuk asla kullanılmamalıdır. Doğum sandığı kafesin uygun bir yerine, m�mk�nse dışına konulmalıdır. Damızlık dişi sayısının yarısı kadar doğum sandığı bulunması uygundur.

c- Yemlik ve Otluk : Kafesin şekline uygun, dışarıdan kafese takılıp s�k�lebilir, kullanımı ve temizlenmesi kolay, dezenfekte edilebilir olması gerekir. Kafeslerde gran�l ve pelet yemlere uygun yemlikler ve otluklar veya her ikisini ihtiva eden tek tip yemlikler kullanılır.

d- Suluklar: Tavşanların s�rekli temiz ve taze su i�melerine uygun olmalıdır. Kolay temizlenmeli ve dezenfekte edilebilmelidir. M�mk�nse otomatik suluklar, pipet yada nipel suluklar tercih edilmelidir.

e- Numarat�r: Ankara tavşanı yetiştiriciliğinde en �nemli �ge pedigri kayıtlarıdır. Kayıtların sağlıklı tutulması ve hayvanların tanınmasında en b�y�k kolaylığı kulaklarına verilen numaralar ile sağlanır. Tavşanları kayıt altına almak ve nesil kontrol�n� yapmak i�in 2,5-3 aylık yaşta sol kulaklarına numara verilir. Bu ama�la k��k k�peler takılır yada tetavir pensi kullanılarak numaralandırılır..

f- Traş Makinesi: Tavşanların y�nlerini kırkmak amacıyla kullanılır. İlk kırkım 3-5. aylarda yapılır ve daha sonra her 3 ayda bir olmak �zere yılda 4 kez kırkılır ve yıllık ortalama 800-1200 gr y�n elde edilir. Makinenin kullanımı kolay olmalı, deriye zarar vermeden y�n� rahat kesmelidir.

g- Tırnak Makası: Tavşanların bakım, besleme ve �iftleştirme anında bakıcıya, yavrularına ve diğer tavşanlara zarar vermemesi i�in her kırkım d�neminde tırnakların kesilmesi gerekir.

Başa D�n

TAVŞANCILIĞIN HİJYENİ

Tavşan yetiştiriciliğinde dikkat edilmesi gereken bir husustur. Diğer hayvanlara kıyasla Ankara Tavşanları �evre şartlarına karşı daha hassastır. Bu y�zden barınakları �ok temiz tutulmalıdır. Hastalıkların yayılmaması bakımından haşere ve fareler ile etkin bir şekilde m�cadele edilmelidir.

Tavşancılık barınaklarının girişine mutlaka kire� kabı veya ila�lı su i�eren paspas bulundurulmalı, m�mk�n olduğu kadar ziyaret�iler k�mes i�erisine alınmamalı, kafeslerin i�i ve malzemeler en az haftada bir, k�mes zemini ise iki haftada bir uygun dezenfektanlarla hijyeni sağlanmalıdır. Hastalıklar konusunda il ve il�e m�d�rl�klerine m�racaat edilir.

Başa D�n