Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page
Search the Web

ANKARA TAVŞANI KAFES BARINAK VE EKİPMANLAR

 

 

KAFES BARINAK VE EKİPMANLAR

 

 
 
 

 


BARINAK

Tavşanlardan kaliteli ve maksimum düzeyde verim alabilmek için yetiştirilme amacına (et, yün, kürk,vs.) uygun, mekanlarda barındırılması gerekir. Barınaklar, ekonomik şartlar göz önünde tutularak iş kolaylığı sağlayacak şekilde planlanmalı; tavşanları rüzgar, yağmur, soğuk ve sıcaktan korumalı, iyi bir aydınlatma ve havalandırma  sağlamalıdır.

Barınakta Sağlanacak Şartlar:

          a- Alan: Barınak alanı, çalışma yeri ve koridor hariç hayvan başına 0,8–1,0 m2 hesaplanmalıdır. Kurulacak tavşanlığın taban alanı tavşancılıkta kullanılacak kafeslerin kaç katlı olduğuna göre değişir. Taban alanı; tek katlı kafesler kullanıldığında 2-2,5 m2/ tavşan, 2 katlı kafesler kullanıldığında 1,5-1,75 m2/tavşan, 3 katlı kafesler kullanıldığında ise 0.75-1 m2/ tavşan olarak hesaplanmalıdır.

          b- Sıcaklık: Tavşanlar sıcak kanlı canlılardır. Barınakların uygun sıcaklığı 10-20°C arası, ortalama 14°C olmalıdır. Normal şartlarda 5-30°C arasında yaşayabilmektedir. Düşük sıcaklıklarda (10°C’nin altında) tavşanlar kulaklarını diker ve kulak uçları soğuk olur.  Isınmak amacı ile vücut alanlarını küçültürler (büzülür) ve yem tüketimi artar. Yem tüketiminin artmasına bağlı olarak yün verimi de artar. Ancak birim yün başına maliyet yükselir. Eğer sıcaklık fazla ise tavşanlar kulaklarını sarkıtıp, vücutlarını yayarak uzanır. Böylece ısı kaybı kolaylaşır. Yüksek sıcaklık (özellikle 30°C’nin üzeri) yem tüketiminin azalmasına, dolayısıyla yünün miktarı ve kalitesinin düşmesine neden olur. Optimum sıcaklık 10-18°C, damızlık ünitelerinde ise yavrulama döneminde 18-25°C olmalıdır. Yavrulama döneminde kümesin tamamını ısıtmak yerine doğum kutularını ısıtmak  uygun uygundur. Bunun için ısıtıcı levhalar, ısıtıcı kuşak, elektrikli battaniye vb. kullanılır.
           c- Havalandırma: Havalandırma ihtiyacı iklim, kafes tipi ve populasyonun yoğunluğuna bağlıdır. Tavşanların nefesleri, gaita ve idrarlarından çıkan ahır gazları (CO2, NH3, H2S, CH4 vb.) ve fazla rutubetin zararlı etkisinden korunmak için havalandırmanın iyi yapılması gerekmektedir. Yetersiz havalandırma sonucu üst solunum yolları enfeksiyonlarını oluşturan ( Pasteurella ve Bordotella) bakterilere uygun koşul oluşturmaktadır. Tavşanlar ani hava değişimine çok duyarlıdırlar. Aşırı havalandırma hayvanlarda sindirim ve solunum sistemi rahatsızlıklarına neden olur. Bu nedenle havalandırmaya dikkat edilmelidir. Havalandırma yapılırken hayvanlar hava cereyanında bırakılmamalıdır. Kümesin yeterince aydınlık ve havadar olması için pencereler vasistaslı ve taban alanının %5’i kadar olmalı, ayrıca  çatıda havalandırma bacaları bulunmalıdır.     

d- Nem: Rutubet % 60-70 civarında olmalıdır. Havanın çok kuru ( %55’in altında) olması ve sıcak olması halinde solunum yollarında kurumaya (müköz salgı azalmasına) bağlı olarak solunum yolu enfeksiyonları oluşur. Ayrıca vücut yüzeyinin kuruması yün, deri ve kürkün matlaşmasına neden olur.

           e- Işık:  Döl verimi açısından dişilerin daha fazla (14-16 saat/ gün), erkeklerin daha az (8-10 saat/gün) ışığa ihtiyaçları vardır. Aynı kümeste farklı aydınlatma sağlanmasının güçlüğü nedeni ile ortalama 12 saatlik aydınlatma yeterlidir. Ayrıca dişi tavşanları daha fazla ışık alan erkek tavşanları ise daha az ışık alan yerlere konulması uygun olacaktır. Yapay ışıklandırma yapılan mekanlarda ışık yoğunluğu 5 wat/m2 olması gerekmektedir. Genç tavşanlarda daha zayıf ışık (3 wat/m2) kullanılabilir.
Başa Dön

TAVŞANCILIK EKİPMANLARI

Tavşancılık  işletmelerinde olması gereken çeşitli gereçler vardır. Bunlar; kafes, yemlik, suluk, doğum kutusu, numaralama aygıtı (tetavir pensi), traş makinası, tırnak makası, tarak, tavşan taşıma kafesi, ilaç ve dezenfektan maddelerdir.

            a- Kafes: Ankara tavşanı , cinsel  olgunluğa (3. ay) eriştikten sonra bireysel kafeslere alınırlar. Kafesler tavşanların barınma, beslenme ve üreme gibi fizyolojik gereksinmelerini karşılayacak yapıda olması gerekir. Entansif tavşan yetiştiriciliğinde halen en çok kullanılan kafes tipi tel örgülü kafeslerdir. Bu tip kafeslerde kafes tabanı tel veya  ahşap ızgaralı olabilir.Tel örgülü ızgaraların göz aralıkları 12-15 mm, tel kalınlığının ise en az 2 mm olması  gerekir. Ahşap ızgaralar gürgen, meşe, çam gibi sert ağaçtan 10x15 mm çaplı ve çıta aralığı 12-15 mm olması uygundur.

Özellikle ergin tavşanların arka ayaklarında yaraların meydana gelmemesi için yüzeyin pürüzsüz ve düz, damızlık erkeklerin aşımda kolaylık sağlaması  acısından yuvarlak yapılması tercih edilir. Kafesler en az bir tavşanın rahatça gezinebileceği,  fizyolojik gereksinmelerini karşılayabileceği büyüklükte yapılmalıdır.          

Tavşan kafesleri tek, yada yerden kazanmak için 2-3 katlı olarak üst üste konulabilir. Kafeslerin dizaynında öncelikle kolay temizlenebilir ve kullanışlı olmasına dikkat edilmelidir.          

Kafeslerin ebatları ise hayvanın yüncü veya damızlıkta kullanılmasına göre değişir.

Tablo: Tavşan Yetiştirmede Kullanılan Kafes Boyutları.

 

KAFES ÖLÇÜLERİ

DOĞUM

SANDIĞI ÖLÇÜLERİ

Damızlık

Yün

En

65-70 cm

55-60 cm

30 cm

Boy

80-85 cm

70-75 cm

45 cm

Yükseklik

45-50 cm

40-45 cm

25 cm

            b- Doğum Sandığı: Tavşan üretiminde en önemli ekipmanlardandır. Doğum  kutusunun amacı, yavru tavşanları çevreden gelebilecek  olumsuz etkilerden korumak,  ve hayatlarının  zor geçen ilk haftalarında yaşama oranını artırmak için uygun ortamı  sağlamaktır.

Doğumdan 3-4 gün önce kafeslere konulur ve hava durumuna göre 15-20 gün sonra alınır. Doğumdan sonraki 10-15 gün içinde % 15-40 oranında yavru ölümleri görülebilmektedir. Düzenli kontrollerle yetiştirmelerde bu oran azaltılabilir. Doğum sandıklarının  içinde ilk hafta 32-35 °C, ikinci hafta 28-30°C sıcaklık olmalıdır.  Bu ortam doğum sandığının altına ya da içerisine koyulan ısıtıcı battaniye ya da levhalarla sağlanabilir.

 Doğum sandığı, kemirilmesi ve aşınması mümkün olmayan, kolay dezenfekte edilebilen ve izolasyon sağlayan, rutubete karşı dayanıklı malzemeden yapılmalıdır. Bu amaçla  tahta, kontraplak, plastik vb. malzemeler kullanılabilir.

            Doğum sandığı 30x45x25 cm (en-boy-yükseklik) ölçülerinde dikdörtgen prizması şeklinde yapılması uygundur. Doğan yavruların kontrolü,  ölen yavruların alınması, temizlik vb. işlerin yapılabilmesi için açılır kapaklı olması gerekir. Yan yüzeyinin birinde annenin sandığa giriş ve çıkışını sağlamak için tabandan 5-8 cm yukarıda, 12-15 cm çapında yuvarlak delik bulunmalıdır. Giriş yeri, kapağın aksi yönde olmalıdır. Böylelikle aniden doğum sandığına giren ananın yavruları ezmesi önlenebilir. Sandığın tabanı idrarın akıp gitmesine izin verecek şekilde delikli olmalıdır. Anne yavrularına kendi tüylerinden yatak yapar. Sandıkta yeterli yataklık malzemesi yoksa temiz  kuru ot, tavşanların kırkımından sonra kullanılmayan yünler ilave olarak koyulabilir. Selülozlu pamuk asla kullanılmamalıdır. Doğum sandığı kafesin uygun bir yerine, mümkünse dışına konulmalıdır. Damızlık dişi sayısının yarısı kadar doğum sandığı bulunması uygundur.

c- Yemlik ve Otluk : Kafesin şekline uygun, dışarıdan kafese takılıp  sökülebilir, kullanımı ve temizlenmesi kolay, dezenfekte edilebilir olması gerekir. Kafeslerde granül ve pelet yemlere uygun yemlikler ve otluklar veya her ikisini ihtiva eden tek tip yemlikler kullanılır.

           d- Suluklar: Tavşanların sürekli temiz ve taze su içmelerine uygun olmalıdır. Kolay temizlenmeli ve dezenfekte edilebilmelidir. Mümkünse otomatik suluklar, pipet yada nipel  suluklar  tercih edilmelidir.

         e- Numaratör: Ankara tavşanı yetiştiriciliğinde en önemli öge pedigri kayıtlarıdır.  Kayıtların sağlıklı tutulması ve hayvanların tanınmasında en büyük kolaylığı kulaklarına verilen numaralar ile sağlanır. Tavşanları kayıt altına almak ve nesil kontrolünü yapmak için 2,5-3 aylık yaşta sol kulaklarına numara verilir. Bu amaçla küçük küpeler takılır yada tetavir pensi kullanılarak numaralandırılır..

          f- Traş Makinesi: Tavşanların yünlerini kırkmak amacıyla kullanılır. İlk kırkım 3-5. aylarda yapılır ve daha sonra her 3 ayda bir olmak üzere yılda 4 kez kırkılır ve yıllık ortalama 800-1200 gr yün elde edilir. Makinenin kullanımı kolay olmalı, deriye zarar vermeden yünü rahat kesmelidir.
 
           g- Tırnak Makası: Tavşanların bakım, besleme ve çiftleştirme anında bakıcıya, yavrularına ve diğer tavşanlara zarar vermemesi için her kırkım döneminde tırnakların kesilmesi  gerekir.
 
Başa Dön

TAVŞANCILIĞIN HİJYENİ

Tavşan yetiştiriciliğinde dikkat edilmesi gereken bir husustur. Diğer hayvanlara kıyasla Ankara Tavşanları çevre şartlarına karşı daha hassastır. Bu yüzden barınakları çok temiz tutulmalıdır. Hastalıkların yayılmaması bakımından haşere ve fareler ile etkin bir şekilde mücadele edilmelidir.

 

Tavşancılık barınaklarının girişine mutlaka kireç kabı veya ilaçlı su içeren paspas bulundurulmalı, mümkün olduğu kadar ziyaretçiler kümes içerisine alınmamalı, kafeslerin içi ve malzemeler en az haftada bir, kümes zemini ise iki haftada bir uygun dezenfektanlarla hijyeni sağlanmalıdır. Hastalıklar konusunda il ve ilçe müdürlüklerine müracaat edilir.

Başa Dön

ANA SAYFA

TARİHÇESİ

GENEL BİLGİLER

ÜREMESİ

BAKIMI VE BESLEMESİ

PAZAR DURUMU

KAFES VE BARINAK

VERİMİ

İLETİŞİM İRTİBAT